Poprzednio...
Coś we mnie tkwi, Tommy!
Coś okropnego i niebezpiecznego. Muszę się tego pozbyć.
Ilu ludzi muszę zabić? Ile wynosi mój dług?
Nie rozumiesz.
Nie zabijasz ich. Ty ich ratujesz.
Gdzie byłaś?
Byłam na rynku, a potem obudziłam się w lesie.
Przestań się czepiać. Czasami jesteś taka ludzka.
- Wciąż mnie traktują jak obcą. - Musisz wejść w ich skórę.
- Jak mam wejść w ich skórę? - To tajemnica.
Pozer z ciebie, Pottinger.
Pozerzy nigdy nie są tak mądrzy, jak im się zdaje.
Czemu tak bardzo chcesz go rozzłościć?
Mercado szanuje tylko tych, których nienawidzi.
Spałem.
Obudź się.
Dziś jest wyjątkowy dzień.
Co w nim takiego wyjątkowego?
Otwórz oczy i sam zobacz.
Wiesz, ktoś mógłby zobaczyć to nagranie.
I co by z nim zrobił?
Internetu już nie ma. Cieszmy się tym.
Twój szef mógłby je obejrzeć.
Pottingera kręci tylko własne odbicie w lustrze.
Mój nagi tyłek go nie zainteresuje.
Ale widzę, że interesuje ciebie.
O tak.
Namiestnik Mercado. Nie wiedziałem, że pan przyjeżdża.
Nie rozgłaszałem tego.
Przyjechał pan z Nowego Jorku?
Robiłem objazd prowincji, gdy otrzymałem wiadomość,
że dar z nieba ma nam spaść pod nogi.
Obiekt orbitalny 29-A-L.
Spadnie niedaleko stąd. Masz go przejąć.
Tak jest. Wyślę oddział łowienia ark z Fort Adams.
Nie ma na to czasu. Zaraz oblezą go rabusie.
Nikt z zewnątrz nie może przejąć tych cylindrów.
Nie mamy tu ludzi.
Masz w mieście doświadczonego łowcę ark.
Wykluczone.
Nie masz wyboru.
Wyślij stróża prawa.
Republika potrzebuje tego obiektu.
Pan go potrzebuje. Wybory tuż za pasem.
Radna Lyle ma kolej magnetyczną.
Ambasador Mueller podpisuje sojusz z Winnipeg.
A pan co ma?
Zaufanego człowieka, który wykona zadanie.
Jeśli ja wygram, ty też wygrasz.
To na co jeszcze czekasz?
To musi być coś cennego, skoro ryzykujesz zniszczenie paznokci.
Co to? Terrasfera?
Technologia hibernacyjna?
Rdzeń caeruleum.
Ta arka służyła za stację paliwową dla całej floty.
Caeruleum to czyste źródło nieskończonej energii.
Dlatego kwatera główna szukała go od 17 lat.
Nieskończona energia, Nolan. Możemy zmienić świat.
Świat się już zmienił 17 lat temu. Wcale nie na lepsze.
- Nie interesuje mnie twoja opinia. - A szkoda.
Pojadę na tę twoją wyprawę tylko, jeśli będę miał nad nią pieczę.
To moja misja.
W porządku. Powodzenia. Daj mi znać, jak poszło.
No dobra. W porządku.
Bardzo cenię twoją rolę w tej wyprawie.
Chętnie pana zobaczę na polu walki.
Co tu robi lalka Barbie?
Wyobraża sobie, jak ci skopać ten tyłek jaskiniowca.
Powodzenia. Gdzie Irisa?
Uznałem, że może dziś zostać.
Nie dogadują się z Berlin, chciałem uniknąć kłótni.
Irisa się przyda. Twoja dziewczyna — nie.
Będę dokumentować wyprawę. To dobry materiał.
Dobra propaganda. Tommy, masz szlaban.
Że co, proszę?
Znowu udowodniłeś, że nie można ci ufać.
Możesz zostać i wyczyścić arsenał.
Jesteś zły, że powiedziałem o niszczeniu dowodów.
Nie jestem zły. Po prostu cenię sobie lojalność.
No to odchodzę.
Przepraszam, nie dosłyszałem.
Odchodzę.
- Tego chcesz? - Tak.
W porządku.
Odłóż broń i odznakę do sejfu,
i nie zapomnij zamknąć za sobą drzwi.
Jestem z ciebie dumna.
Jesteś lepszy od niego i zasługujesz na lepszą pracę.
Republika wzmacnia ochronę granicy.
Możemy zrobić tam coś dobrego, zacząć od nowa.
Serio byś się przeniosła?
Na granicę? Jasne. Tam się dzieje historia.
To by mi dobrze zrobiło. Nam obojgu. Co ty na to?
Chup to miasto. Jestem za.
ŚWIĄTYNIA LOSU TARRA
Mieszka tu grzech.
Wstyd spływa na gości tego przybytku.
Przez to miejsce dzieci nie mają co jeść,
gdyż ich rodzice, dobrzy obywatele, ulegają słabościom.
Co się dzieje?
To święty mąż, Belutok Kurr.
Przyjrzyjcie się nosicielce herezji.
Zobaczymy się w domu.
Błogosławisz nas swoją obecnością, Favi Kurr.
Choć boję się, że to wynik nieporozumienia.
Zechcesz pomówić ze mną na osobności?
Wybacz mi, Favi Kurr.
Nie wiedziałam, że tak cię obrażają gry losowe.
Nie dbam o hazard, tylko o kobietę, która przejmuje rolę męża.
Interesów rodziny strzeże mój syn.
Twój syn jest miękki jak kwiat hopo. Wszyscy wiedzą, że to ty rządzisz.
Widziałem, jak cię traktują ludzie twego męża.
Jestem shanje liro.
Dlatego chcą mnie bronić.
Wiesz, dlaczego nasza kultura trwa tyle lat?
Bo nie idziemy na kompromisy.
A mimo to oboje mówimy po angielsku.
Małe odstępstwa są najniebezpieczniejsze.
Strumyk zniszczy nawet najwyższą górę.
Asymilacja to naturalny proces.
Nie. To wirus.
Jedna kobieta wyjdzie ze swej roli, inne to zauważą i zrobią to samo.
A potem kobiety takie, jak moja żona, zapominają, gdzie ich miejsce.
Rozumiem, czemu może pan uważać silną kobietę za zagrożenie...
zwłaszcza kobietę otoczoną oddanymi, zaprawionymi w bojach kryminalistami.
Groźby nic ci nie dadzą.
Niech mnie bogowie przeklną, jeśli stracimy kulturę.
No to pana przeklną.
Możliwe. Ale najpierw zobaczę, jak wisisz na koi wstydu.
Idziemy, żono.
Fajne masz mieszkanko.
Gdzie twoja wanna?
Prysznic jest z tyłu.
Gdzie jest to coś, co chcesz mi pokazać?
Czy to jest to, co myślę?
Ostrożnie.
Jeden zły ruch i znajdą twoje zęby na szczycie łuku.
Przeszkadzam w czymś?
Ależ skąd.
Rafe przekazywał mi wieści o ciąży Christie.
Cześć, Stahma.
Zastanawiałem się, czy nie moglibyśmy zaprosić Dataka na obiad w niedzielę.
No dobrze, może tylko na deser.
Chciałabym pomówić z mężem, jeśli można.
Nie musisz mnie odprowadzać.
Mów.
Czego chcesz?
Ile dałeś świętemu mężowi, by mnie dręczył?
Myślisz, że przekupiłem Faviego Kurra?
Nawet gdyby mnie było stać, jego honor by tego nie zniósł.
To nie moja sprawka.
No to czyja?
Myślisz, że nasz lud jest ślepy?
Myślałaś, że nikt nic nie powie?
To, co ze mną zrobiłaś, podważa całą naszą kulturę.
Wszyscy, zwłaszcza mężczyźni, uznali cię za zagrożenie.
Wiem, o czym myślisz, najukochańsza.
Chcesz jakoś sprawić, by ten problem zniknął.
Ale to skończyłoby się bojkotem
i szybkim ucięciem dopływu finansów.
A przypomnę ci, że Favi Kurr...
Jego nie da się kupić.
Nikt nie stanowi dla nas większego zagrożenia...
niż ktoś uczciwy.
On chce, bym trafiła na koję wstydu.
Wiem.
Będziesz na niej pięknie wyglądać.
- A ty dokąd? - Irisa.
Irisa, muszę ci coś powiedzieć.
Zejdź z niego.
Irisa!
Irisa.
Tommy?
- Wszystko gra. - Cofnij się.
- Nie skrzywdziłam go. - Cofnij się.
On nie żyje.
Muszę go ukryć.
- Zostaw go. - Musi się zregenerować.
Przysięgam na Boga, zostaw go albo cię zastrzelę.
Śmiało. To nie będzie miało znaczenia.
Dobra, obozowicze, słuchajcie.
Statek spadł trzy kliki na południe stąd, tuż za tym czubem.
Wezmę pięciu ludzi. Przeczeszemy las i znajdziemy przejście.
Czemu się tak ograniczasz? Mamy cały regiment.
Pięciu wystarczy. Byłeś już kiedyś we wnętrzu arki?
A twoi żołnierze?
Zaczniemy powoli.
- Wy troje, do szeregu. - Tak jest.
- Na zdrowie. - Dziękuję.
Burmistrzyni Rosewater.
Podobno została pani specjalnym doradcą swojego następcy.
Właściwie to Datak Tarr był moim następcą.
Przez krótki czas.
Kocham to miasto. Służę mu, jak tylko mogę.
Gdy nie jest pani w swojej stałej pracy.
Musi tu pani spotykać przeróżnych ludzi.
Mamy całą gamę różnych klientów.
Mój apetyt, naturalnie, różni się nieco od pospolitych gustów.
Pasuje bardziej do dużych miast niż do zaściankowych burdeli.
Odległa lokalizacja pozwoliła nam rozwinąć pewne zalety
cenione przez mężczyzn z wyrafinowanymi żądzami.
Mówię na przykład o dyskrecji.
Co by w takim razie poleciła dżentelmenowi,
który chce wyjść
ze swojej własnej skóry.
Lokalny klub.
Wyspecjalizowany w szczególnych smakach.
Dziękuję pani za to...
jak również za dyskrecję.
Czemu bioczłowiek?
Co sugerujesz?
Są na tym świecie mądrzejsi ochroniarze.
Znalazłem go w rzece Kongea. Miał poparzoną połowę ciała.
Rzeka Kongea? Walczyłeś w masakrze pod Kopenhagą?
Dowódca kazał zostawić go na śmierć.
Odsłużył już swoje.
Wbrew rozkazom zbudowałem nosze i wziąłem go do najbliższego lekarza.
Po wojnie zatrudniłem go jako ochroniarza. Jest lojalny.
Myślałem, że akurat ty to zrozumiesz.
Jak to?
Z tego, co wiem, mamy za sobą podobne przeżycia.
- A mamy? - Tak.
Obaj ocaliliśmy ofiary straszliwej wojny i wychowaliśmy je jak swoje dzieci.
Irisa jest osobą.
Bioczłowiek to stworzona z komórek macierzystych maszyna do zabijania.
Masz uprzedzenia.
Gorzej o mnie mówiono.
Oto i arka.
Piękna, prawda?
Wy się rozdzielcie. Sprawdźcie, czy nie ma rabusiów.
Wejdziemy razem, panie burmistrzu?
Powietrze czyste.
Możemy iść dalej.
Coś wspaniałego.
Następnym razem uważaj, po czym chodzisz.
Ostrożnie.
O cholera.
Twarde lądowanie.
Czysta energia, jasne.
To gulańska arka transportowa.
To nie paliwo. To zbiorniki do przechowywania Gulan.
Brakuje kombinezonu.
No i tyle z przechowywania.
- To coś z zewnątrz. - To nasz Gulanin.
Spaliło nas.
Ja wstałem, ale oni nie.
Chyba nie żyją.
Rozerwę to coś na strzępy.
Wątpię.
Do wszystkich jednostek. Aktywny Gulanin w pobliżu.
Ten gatunek składa się z czystej energii. Stanowi śmiertelne zagrożenie.
To niezwykle groźna sytuacja. Macie oczyścić teren.
Oczyścić teren, rozumiecie mnie?
Bądźcie uważni i nie zbliżajcie się do Gulanina.
Jak długo ta arka była na orbicie?
Od czasu Deszczu Ark.
Ten Gulanin siedział w cylindrze przez ostatnie 17 lat.
Nie wie, że już po wojnie.
Jesteśmy dla niego wrogimi oddziałami.
- Nie budzi się. - Nie ufasz mi?
Ufam, ale daj spokój.
Obudzi się, tak jak Bertie.
Zrobiłaś to Bertie?
Ona się obudziła. Nolan miał rację.
Musiałam skłamać.
Czemu?
Jeśli powiem Nolanowi, to coś wewnątrz mnie go zabije.
Zabije?
Jak?
W zeszłym roku...
tej nocy, gdy zaginęłam...
zawarłam z czymś umowę.
Mówiło, że jest bogiem,
ale teraz nie jestem tego pewna.
Chciałabym to lepiej zrozumieć.
Ile razy to zrobiłaś?
Odpowiedz mi.
Wiele.
Nie patrz się tak na mnie.
Ale Mars jest martwą planetą.
Tak samo jak Wenus.
Ludzkie kobiety i mężczyźni nie mogą stamtąd pochodzić, wiesz o tym.
To przysłowie ze starego świata.
Oznacza: "Faceci to fiuty. Pogódź się z tym".
Niestety pochodzę z kultury, w której fiuty są święte.
To się nigdy nie zmieni.
Rozejrzyj się, Stahma. Wszystko się zmienia.
Tym bardziej należy utrzymywać standardy.
Kastitjanie zawdzięczają swoją wielkość sile i głębi naszej kultury.
A kto stworzył tę kulturę?
Starzy mężczyźni, którzy tysiąc lat temu spisali zasady na tabliczkach,
byś nigdy nie wstała z kolan.
Ludzkie kobiety czuły się dokładnie tak samo,
dlatego zjednoczyłyśmy się i coś zmieniłyśmy.
Paliłyśmy nasze staniki.
Na trzy piekła, czemu paliłyście swoją bieliznę?
Nie wiem. Tak się robiło.
Na pewno jesteś dość trzeźwa, by mi doradzać?
Ej, nie czepiaj się mnie. Od dwóch tygodni nie biorę adreno.
Mówię tylko, żebyś pogadała z innymi kastijskimi żonami.
Zobaczysz, że czują to, co ty.
Gdyby wiedziały, o czym rozmawiamy, wykluczyłyby mnie ze wspólnoty.
Jestem sama.
To niebezpieczna pozycja.
Nie jesteś sama.
Trzeba było z daleka rąbnąć w arkę terrasferą.
A co myślałeś? Że poprosisz Gulanów o pomoc?
Powiedziano mi, że będą spały. Nikt nie mówił o walce.
To źle ci powiedziano. Przez ciebie zginiemy.
Nie panikujmy. Co dalej?
Gulanie składają się głównie z energii,
dlatego rzadko się ich widzi na Ziemi.
Mogą żyć w swoich kanistrach lub w strojach bojowych.
Gdybyśmy uszkodzili jego zbroję, może moglibyśmy go zabić.
Wróćmy do samochodu, złożymy jakąś broń.
Zanieśmy to do statku. Szybko.
Dziękuję, że zgodziłyście się na wizytę.
Obawiałam się, że nasze stosunki się popsuły.
Cieszę się, że tak nie jest.
Może to wina twojego sumienia
i ciężaru myśli, które ci nie przystoją.
Ten ścieg zawsze wydawał mi się trudny.
Mimo zręcznych rąk...
nie udało mi się go opanować.
Dziękuję, Favi Tarr.
Jak zraniłaś się w nadgarstek?
Mój mąż zażądał potrawki z ziaren nok na obiad,
a ziarna nok się nam skończyły.
Ukarał cię za dbanie o jego potrzeby?
To chyba nie jest sprawiedliwe.
Prawo to prawo.
Kobiety muszą żyć zgodnie z tradycją.
Dzięki temu nasza kultura wciąż trwa.
Może nadszedł czas, by dopasować kulturę
do potrzeb nowego świata.
Co z twoją matką i z jej przodkiniami?
Tak chcesz uczcić ich pamięć?
Odwrócić się od wszystkiego, co reprezentowały?
Może uczcijmy je stając się kimś, kim one nie mogły się stać?
Pozwólmy sobie na siłę.
Bądźmy silne...
razem.
Dosyć tego.
Jesteśmy shanjifyo, mamy czystą krew i czyste dusze.
Nasza siła rodzi się z naszej tradycji.
Nie pozwolę, by ją zdeptano.
Rozumiem.
Twoja wiara jest silna. Kim ja jestem, by ją atakować?
Tak.
Proszę...
rozstańmy się w przyjaźni.
Przygotowałam specjalną mieszankę
aromatyzowanych herbat, by uczcić twój dom.
Jak to coś ma działać?
To zbieracz impulsów.
Zabije Gulanina?
Nie, ale może go sparaliżuje na dość długo, byśmy mogli go zabić.
Zbudowałem takie coś w Juarez. Ale tam mieliśmy lepszy sprzęt.
Odwróćcie jego uwagę. Potrzebuję więcej czasu.
Odwrócić uwagę? Jak?
Nie wiem. Sprośnymi kawałami. Inaczej wszyscy zginiemy.
- Churchill. - Słucham.
Najsłabszy punkt zbroi Gulanów to panel twarzy.
Strzelaj do niego, dopóki nie podejdziesz blisko, i zabij go tym.
- To się uda? - Na pewno.
Wolałbym lepszą broń.
Churchill, nic innego nie mamy.
Panel twarzy, zapamiętasz?
Panel twarzy.
- Biegnij. - Panel twarzy.
Churchill.
Jak wrócimy, wezmę cię na żeberka pow z frytkami.
Weźmiemy nawet piwo.
Będzie mi miło.
Biegnij.
On tam umrze. Wiesz o tym.
Skończ budować to swoje ustrojstwo.
Idzie na nas.
Gotów?
Gdyby go nie powstrzymał, wszyscy byśmy już nie żyli.
Churchill zmarł jak bohater.
A ty byś tam posłał swoją Iratjankę?
Chodź. Załatwmy tego haigi.
No dalej.
No chodź tutaj.
Czekaj! Daj mi ten drąg.
To za Churchilla.
Jak długo to zajmuje?
- To zależy. - Od czego?
Nie wiem.
Czuję się jak debil.
Nie jesteś debilem.
Dzięki, że mnie nie aresztowałeś.
Już tego nie robię.
Oddałem dziś odznakę.
Czemu?
Przez Nolana.
Nie mogę go już znieść.
Jadę na południe, do Teksasu.
Z nią?
Jak ją poznałeś?
Naprawdę myślisz, że to dobry moment?
Ciekawi mnie to.
Nie będę rozmawiał o swoim życiu uczuciowym z trupem w pokoju.
On nie umarł. Nie musisz mówić, jeśli nie chcesz.
Kupiłem sobie obiad na bazarku i nagle śrubokręt wpadł mi do zupy.
Cały byłem w makaronie.
Spojrzałem w górę, a ona wisiała nade mną na linie
i instalowała kamerę.
Nie zaproponowała, że kupi mi drugą porcję,
tylko zaczęła się śmiać...
a potem zacząłem śmiać się z nią.
Wtedy rzadko kiedy było mi do śmiechu.
Kochasz ją?
Pij.
Nic ci nie jest. Miałeś wypadek.
Idź do domu. Niczego nie będziesz pamiętał.
Miałem wypadek?
Tak, ale nic ci nie jest.
Nie możesz nikomu o tym powiedzieć.
Obiecaj mi.
To, że on żyje, nie znaczy jeszcze, że nic mu nie będzie.
Tylko ty o tym wiesz.
Tylko tobie mogę zaufać.
Potrzebuję cię, Tommy.
To tylko nieporozumienie.
Proszę. Nie zrobiłem nic złego!
Podobno znaleźli u Faviego Kurra dużą ilość trucizny,
a do tego trzech świadków widziało go na miejscu zbrodni.
Cóż za ohydna zbrodnia.
Podobno jego własna żona uczestniczyła
w tajnych spotkaniach jakiegoś ruchu wyzwolenia kobiet.
Biedak. Przypuszczam, że nie miał wyboru.
Nie mógł pozwolić na szerzenie się takiej herezji.
Na jakim świecie my żyjemy, że kobiety knują, by obalić kościół?
Na świecie pełnym zmian.
Po tym skandalu
kapłani pewnie stracili ochotę na bojkot naszego interesu.
Równie dobrze mogłaś wrobić mnie.
A jednak tego nie zrobiłam.
Może wciąż mnie kochasz.
Wybacz mi, ale muszę dołożyć swój kamień.
Zawiodłeś mnie, Pottinger.
Nie przywiozłeś cylindrów.
Nie przywiozłeś Gulanów.
Ciężko mi będzie wytłumaczyć się z tej porażki w Nowym Jorku.
Musi pan pamiętać, że jeden z nich się wydostał.
Straciłem 43 ludzi.
Wysyłam cię do Dakota Reach.
Mamy problemy z siłą roboczą przy północnej kolei.
Mam tu obowiązki.
Dam radę zarządzać miastem.
Jeśli pan myśli, że może po prostu przejąć miasto i moje osiągnięcia...
Ciesz się, że nie wysyłam cię na front na pewną śmierć.
Ale bądź pewien, że wciąż to rozważam.
Lepiej zejdź mi z oczu, zanim całkiem popsujesz mi dzień.
Właśnie wracam z biura kadr.
Przyjęli twoją aplikację w trybie przyspieszonym.
Aha.
Mam też namiar na uroczy trzypokojowy domek przy plaży.
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie jadę do Amarillo. Poprosiłem o przydział tutaj.
Co się stało?
Musiałem zmienić plany.
Nolan cię namówił, byś został? Wiedziałam. Co mówił?
Nie rozmawiałem z nim i nie zamierzam.
Chodzi o nią?
- To nie tak, jak myślisz. - To przez nią?
Nie mogę opuścić Defiance. Ona mnie potrzebuje.
Jak przyjaciel przyjaciela.
W porządku.
Jesteśmy drużyną. Pomożemy jej razem.
Nie. Masz się do niej nie zbliżać.
Powiesz mi, czemu?
Musisz mi zaufać.
Wspaniale.
A już miałam dla ciebie jechać do shtakdziury w Teksasie.
Mogliśmy być szczęśliwi.
Oby była tego warta.
Berlin?
Barman, to co zwykle. Z najwyższej półki.
Mercado wysyła mnie pod głupim pretekstem do Dakota Reach.
Dakota Reach?
To kara za niewypełnienie misji.
Tak czy siak, wypijmy za Churchilla.
Slainte.
Dwa najlepsze owoce Szkocji:
single malt...
i poeci.
Kto żyje w sercu tych, którzy pozostają,
ten nie umiera.
Ktoś tu siedzi?
Nie, spokojnie.
Amanda i ja właśnie...
A co z Tommym, laleczko Barbie?
Jakim Tommym?
Też masz jeden z tych dni?
Tak.
Może postaw mi drinka i wyjaśnij, czym jest laleczka Barbie
i czy powinnam cię uderzyć za to, że mnie tak nazywasz?
Cóż...
na pewno zasługuję na cios.
No to się napij.
To nie będzie czysta walka, jeśli tylko jedno z nas będzie pijane.
Jestem...
Lerutak.
Jesteś bardzo...
piękna.
Pochlebiasz biednej kobiecie, Favi.
Tekst polski: Joanna Kaniewska